Kiedy został ustanowiony ten sakrament?
Zmartwychwstały Pan ustanowił ten sakrament, gdy wieczorem w dniu Paschy ukazał się swoim Apostołom i rzekł do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzecy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 19)
Jakie są istotne elementy sakramentu pojednania?
Obejmuje on dwa jednakowo istotne elementy: akt człowieka, który nawraca się pod działaniem Ducha Św., i rozgrzeszenie kapłana, który w imię Jezusa Chrystusa udziela przebaczenia grzechów i ustala sposób zadośćuczynienia.
Spowiadający
Sakrament pojednania jest spotkaniem z miłosiernym Zbawicielem. Przystępując do tego sakramentu powinniśmy dobrze o tym pamiętać. Często bowiem, przygotowując się do spowiedzi, myślimy przede wszystkim o spowiedniku: jak się zachowa, co nam powie, czy nie będzie krzyczał, zadawał pytań, albo też zastanawiamy się, jak przedstawić mu swoje grzechy, aby „dobrze wypaść”. Tymczasem w sakramencie pojednania spotykamy się przede wszystkim z dobrym i kochającym Chrystusem. Przez kapłana mówi On do nas słowa podobne do tych, które skierował do kobiety pochwyconej na cudzołóstwie. Podczas gdy faryzeusze i uczeni w Piśmie chcieli ją zabić, Jezus powiedział do niej: „Nikt cię nie potępił? I Ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili już nie grzesz” (por. J 8, 11).
Jakie grzechy należy wyznać?
Należy wyznać wszystkie grzechy śmiertelne, które nie zostały jeszcze wyznane, a których jesteśmy świadomi po starannym zbadaniu swego sumienia. Wyznanie grzechów ciężkich jest jedynym zwyczajnym sposobem uzyskania ich odpuszczenia.
Jakie są skutki sakramentu pokuty?
Skutkami sakramentu pokuty są: pojednanie z Bogiem, a więc odpuszczenie grzechów; pojednanie z Kościołem; odzyskanie stanu łaski, jeśli została utracona; darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne i darowanie przynajmniej częściowe, kar doczesnych będących skutkiem grzechu; pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa; wzrost sił duchowych do walki, jaka musi prowadzić chrześcijanin.
Kiedy spowiedź jest nieważna?
- Kiedy zostaje przemilczany (utajony) świadomie grzech ciężki.
- Gdy nie ma postanowienia poprawy, niegrzeszenia.
Nie ma sensu przystępować do spowiedzi jedynie dla jej zaliczenia. Tak bywa łatwo w okresach „masowych” spowiedzi, gdy wypada się wyspowiadać: przed dorocznymi świętami, z okazji pogrzebu, rocznic, rekolekcji itp. Jednakże bez podejmowania decyzji rzeczywistego nawrócenia się spowiedź staje się daremna. Przystąpienie do sakramentu pokuty przekształca się wtedy w ściąganie na siebie Krwi Odkupiciela nie ku zbawieniu, ale ku potępieniu.